અપીલકર્તા દ્વારા easement by way of prescription and easement of necessity ના આધારે દાવો દાખલ કરવામાં આવ્યો છે. દાવામાં, એવી દલીલ કરવામાં આવી છે કે અપીલકર્તાએ ૧૯૮૧ માં ૫-૩-૧૯૮૧ ના વેચાણ દસ્તાવેજ દ્વારા જમીન ખરીદી હતી અને જમીન ખરીદ્યા પછી, અપીલકર્તાએ જૂના મકાનને તોડીને એક ઘર બનાવ્યું હતું અને પ્રશ્નમાં રહેલો રસ્તો ૧૯૮૧ થી શાંતિપૂર્ણ રીતે, સતત અને કોઈપણ અવરોધ વિના અપીલકર્તા દ્વારા ઉપયોગમાં લેવાય છે. દાવો ૧૪-૧૨-૨૦૦૫ ના રોજ દાખલ કરવામાં આવ્યો હતો. Easement Act 1882 ની કલમ ૧૫ ની સમજૂતી IV માં જોગવાઈ છે કે જ્યારે જે મિલકત પર હકનો દાવો કરવામાં આવ્યો છે જો તે સરકારની હોય, ત્યારે કલમ “વીસ વર્ષ” ને બદલે “ત્રીસ વર્ષ” શબ્દો માટે વાંચવામાં આવશે. બીજા શબ્દોમાં કહીએ તો, સરકારી જમીન પર  easement by way of prescription દ્વારા easement હક્કનો દાવો કરવા માટે, ત્રીસ વર્ષનો સમયગાળો જરૂરી છે. દાવામાં અપીલકર્તાએ દલીલ કરી છે કે ૧૯૮૧ માં જમીન ખરીદ્યા પછી, તેણીએ ઘર બનાવ્યું હતું અને ત્યારથી તે તે જમીનનો ઉપયોગ કરી રહી છે જેના પર તેણીએ પ્રિસ્ક્રિપ્શન દ્વારા easement  હકનો દાવો કર્યો છે જે સ્વીકાર્ય રીતે સરકારની માલિકીની છે. તેથી કાયદાની કલમ ૧૫ ના સ્પષ્ટીકરણ IV ને ધ્યાનમાં રાખીને, અપીલકર્તા સરકારી જમીન પર પ્રિસ્ક્રિપ્શન દ્વારા easement હકનો દાવો કરવા માટે હકદાર નથી.

રીલેટેડ પેરેગ્રાફ :

For claiming an easement by way of prescription over Government land, thirty years period is required, as per Explanation IV to Section 15 of the Indian Easements Act, 1882